Ağzı Kırık Loş ışıkta kırmızı oje sürmeye başlamıştı Loşluğun karanlığa dönüşünde kırmızının konuşması bitişti Sesler karanlıkla yok olacaktı birazdan ağzından kırıkla Ojesini sürmüştü damlalar akarken ağzına doğru…...
Vardılar ve Var Olacaktılarİnsanlar vardı bekleyen,Bekledikleri uçmasın diye üzerine taş koyulan!İnsanlar vardı umutlanan,Umutları yok olmasın diye rüzgarı durduran!İnsanlar vardı kavuşan,Kavuştuklarıyla yüzleşip kahrolan!İnsanlar vardı yitiren,Yitirdikleriyle yaşamaya...
Uyku Bedeninde Uykuya dalmak gibiyim. Uyanınca istenen kılığında gezerim. Uyandıktan sonra istenen yemek tadında, Uyanmadan ölmeyi beklerim.
Sonralar ile içime yolculuk… “Sonralar” benim içimi acıtır hep, süreci nasıl olursa olsun bitişler beni üzer,gidenleri gelir halde görmek isterim hep, her yok oluş varoluşunu...